سال 2490 ميلادي، فضانوردان دفترچه خاطراتي را از کره متروکي که ظاهرا در گذشته «زمين» ناميده ميشده است، پيدا کردهاند. نويسنده آن فردي زميني به نام «يوهانس دورکين» بوده است. در بخشي از اين دفترچه ميخوانيم …
« اکنون که اين يادداشت را مينويسم، سال 2400 ميلادي است. 200 سال از آن اتفاق بزرگ ميگذرد و من از معدود بازماندگان آزمايشهاي وحشتناکي هستم که روي نسل بشر انجام شد.
هنگاميکه کره زمين به تسخير ساکنان کره «فار فار اوي» درآمد، خيلي زود مشخص شد که درجه هوشي فاتحان، بسيار بالاتر از زمينيان است. از همين رو آنها زمينيان را براي آزمايش داروها و مواد شيميايي خود به کار گرفتند؛ آزمايشاتي که در هر کدام از آنها، گاه صدها انسان نابود يا به طرز دردناکي مجروح يا مسموم ميشدند.
برخي از اين آزمايشها نه بهقصد يافتن درماني جديد براي فاتحان فضايي، بلکه تنها به قصد نوشتن مقاله و گرفتن ارتقا يا نوشتن پاياننامه به انجام ميرسيد. رقابتهاي علمي چنان شدت يافت که تقريبا تمامي ابناي بشر، قرباني اين آزمايشها شدند. هر وقت هم که به فاتحان فضايي اعتراض ميکرديم که «چرا اين همه درد و رنج را به ما تحميل ميکنيد؟ مگر ما زندگي را دوست نداريم و زندگي خداداد ما شايسته احترام نيست؟» جواب ميدادند: «آخر بهره هوشي ما از شما بالاتر است.» و اگر ميگفتيم: «اين که دليل نشد. بهره هوشي بالاتر، حق سلب حيات يا شکنجه دادن را ايجاد نميکند.» ميخنديدند و ميگفتند: «ولي خود شما سالها همين معامله را با حيوانات کره خودتان کردهايد و با اين عنوان که آنها حيوانات آزمايشگاهي هستند، آنها را شکنجه کرديد و به قتل رسانديد. مگر آنها –اگرچه از شما کمهوشتر بودند – حق زندگي نداشتند؟ مگر درد و رنج را احساس نميکردند؟ مگر از زندگي، از آزادي و از بودن با زوج و فرزندان خود لذت نميبردند؟ پس چرا شما با آنها چنين رفتار ميکرديد؟..» و ما جوابي نداشتيم که به آنها بدهيم.
اکنون من اين يادداشت را مينويسم تا اگر در کره ديگري، انسانهايي وجود دارند که نسبت به درد و رنج و مرگ حيوانات آزمايشگاهي بيتفاوتاند و بدون توجيه قانع کننده اخلاقي، آنها را دسته دسته زجر ميدهند و ميکشند، بدانند که روزي ممکن است بابت اين کارشان بازخواست شوند. اين بازخواست حتي اگر از سوي فاتحان فضايي نباشد، ميتواند از سوي وجدان خودشان باشد که گاهي از فاتحان فضايي هم سختگيرتر است.»
از : دکتر کيارش آرامش، استاديار مرکز تحقيقات اخلاق و تاريخ پزشکي
منبع متن : سلامت ایران